Harkabuz od początku swojej historii był związany z oddaloną o 9 km parafią Podwilk. Odległość od kościoła parafialnego była dużą niedogodnością dla wiernych. Latem 1957 roku zrodził się nieformalny pomysł budowy świątyni. Jedna z mieszkanek Pani Zofia Kondys przeznaczyła swoją działkę pod budowę. Jednak nie mogąc uzyskać pozwolenia na budowę kaplicy od ówczesnych władz gminy Raba Wyżna postanowiła zdobyć pozwolenie na budowę domu mieszkalnego. Tak w 28 grudniu 1958 roku wszyscy mieszkańcy rozpoczęli budowę kaplicy. Wznoszono ją z drewnianych belek, celowo pora zimową, aby ukryć fakt budowy przed władzami komunistycznymi, które zimą nie kontrolowały zasypanej śniegiem miejscowości. Budową kierował  Ignacy Sikora i Florian Kondys. Gdy wiosną władze partyjne stwierdziły, że zamiast budynku mieszkalnego stoi kaplica nakazały jej rozbiórkę. Ponieważ decyzja nie została wykonana , na budowniczych nałożono karę pieniężną i podtrzymano decyzje rozbiórki.  Sołtys jednak wynegocjował, że rozbiórki dokona sam. Faktycznie nie wykonał jej całkowicie tylko do poziomu okien budynku zauważyć dzisiaj w architekturze kaplicy.  W  czerwcu 1970 roku parafie wizytuje ówczesny biskup krakowski, kadr. Karol Wojtyła (22-23-24 .06.1970).  23 czerwca 1970r. po południu,  w Harkabuzie spotkał się z mieszkańcami wsi.  Ta  wizyta głęboko utkwiła w sercach wiernych, gdy wspominają jak  ze łzami w oczach witali swego Kardynała. W pamiętnej dla mieszkańców przemowie obiecuje, że będzie w kaplicy odprawiana Msza św.  Pierwszą MSzę św. odprawił ks. Józef Czekaj , proboszcz dna 29 czerwca 1907r. o godz. 15.00 . Od tej pory w kaplicy w święta odprawiana jest Msza św. W 1977 roku mieszkańców przyjmujących młodzież oazową ponownie spotykają szykany od władz komunistycznych. Ksiądz Kardynał po raz drugi nieoficjalnie przybył do Harkabuza , aby spotkać się z młodzieżą i gospodarzami , przyjmującymi młodzież. W latach 80- tych kaplicę stopniowo rozbudowywano. Z okazji Roku Jubileuszowego przebudowano gruntownie kaplicę nadając jej dzisiejszy wygląd.